Anasayfa

Sohbet Makale

Umut Dolu Bir Gün

Umut Dolu Bir Gün

Bir süre sonra, insanlar pek de umrunda olmamaya başlıyor.Kimin ne düşündüğünü ne yaptığını umursamıyorsun.Yorulunca çekiliyorsun.O küçük dünyanda yalnız yaşamayı öğreniyorsun artık.Gözyaşlarını kendi ellerinle silmeyi öğreniyorsun.Derin hüzünleri tek başına atlatmayı öğrendiğin vakit, bir daha kimseye de ihtiyacın olmuyor. Siz buna yalnızlık diyorsunuz ben ise huzur.Eğer hala yüreğinizde bir ağrı hissediyorsanız, değerini bilin. Neden mi anlatıyorum bunları?Ben artık hiçbir şey hissetmiyorum.Ne sevgi, ne de nefret. Umut dolu uyandığım her yeni gün, bir şeylerin yoluna girmesini beklemekle geçti. Eksildim, azaldım, tükendim. Her şey daha da kötüye gitti. İçimden geliyorsa yazmak istedim her seferinde. Yazamadım. “Herkes yaşlanıyor bense eksiliyorum”        YaZaN: Stera 

YORUM BIRAKIN

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

KaLp dedi ki:

Kim yazdi bilmiyorm ama cok guzel kendini ifade etmis anlatmis cok begendim eline yuregine saglik umut her insan icin var hastane odasindaki insan icinde ayrilik acisi ceken icinde bir tek olumun caresi donusu yok..

Riza dedi ki:

Bu metni kim yazdiysa cok hosuma gitti 🙂 asik olasim geldi duygularim kabardi 😀

Riza dedi ki:

Umut fakirin ekmegidir 🙂 bizde o kapidayiz her zaman umut ediyorum emeginze saglik